Overwegingen

Immanuel Kant (18e eeuw)

“Verlichting is het uittreden van de mens uit de onmondigheid die hij aan zichzelf te wijten heeft. Onmondigheid is het onvermogen zich van zijn verstand te bedienen zonder de leiding van een ander. Men heeft deze onmondigheid aan zichzelf te wijten, wanneer de oorzaak ervan niet in een gebrek aan verstand, maar in een gebrek aan vastberadenheid en moed ligt, zich van zijn verstand zonder leiding door een ander te bedienen. Sapere aude (durf na te denken). Heb de moed, je van je eigen verstand te bedienen! Is derhalve de zinspreuk van de Verlichting.”


Paula Hendriks (21ste eeuw)

Zorg vanuit het hart is slechts mogelijk vanuit een balans tussen gevoel en verstand. Deze balans kun je alleen maar vinden, wanneer je de moed vindt om opgetrokken muren rond je eigen hart en je eigen gevoel steen voor steen af te breken. Muren opgetrokken onder druk van een maatschappij die omgeven is door een steeds stugger wordend web van verstarring, verharding, verzakelijking, regelgeving en verstikking. Heb de moed om over de restanten van je afgebroken muur heen te stappen en om te kijken naar wat was; kijk dan vooruit om te zien wat kan zijn. Heb de moed om te voelen en te denken, heb de moed om een balans te zoeken tussen je eigen verstand en je eigen gevoel. Heb de moed om te zijn wie je bent en niet te zijn wie je moet zijn. Alleen dan kun je er zijn in de ruimste zin van het woord en niet alleen voor jezelf. Alleen wanneer je buiten je opgetrokken muren durft te treden in al je kwetsbaarheid, kun je oprecht en met respect voor jezelf, respect en liefde aan anderen geven vanuit een verworven balans tussen gevoel en verstand. Zorg vanuit het hart is vanaf dat punt vanzelfsprekend.