In memoriam
Dirk van der Pijl
16 november 1952 – 21 maart 2007
Who knows what tomorrow brings
In a world, few hearts survive
All I know is the way I feel
When it’s real, I keep it alive
The road is long
There are mountains in our way
But we climb a step ev’ry day
Love lifts us up where we belong
Where the eagles cry, on a mountain high
Love lifts us up where we belong
Far from the world below
Up where the clear winds blow
Dirk, lieve vriend
De wereld staat op zijn kop.
16 november 1952 – 21 maart 2007
Who knows what tomorrow brings
In a world, few hearts survive
All I know is the way I feel
When it’s real, I keep it alive
The road is long
There are mountains in our way
But we climb a step ev’ry day
Love lifts us up where we belong
Where the eagles cry, on a mountain high
Love lifts us up where we belong
Far from the world below
Up where the clear winds blow
Dirk, lieve vriend
De wereld staat op zijn kop.
Hoe kan het dat op een donderdagochtend in maart de telefoon gaat en Evert me vertelt dat je er gewoon niet meer bent, dat je geheel onverwachts gestorven bent aan een hartstilstand. Dat kan toch gewoon niet waar zijn.
Samen met jou ‘Up where we belong’ zingen. 12 mei zouden we weer lekker los gaan, we hadden er allebei zin in.
Gekscherend spelen met de gedachte om volgend jaar met zijn tweetje mee te doen met de X-factor, gewoon voor de gein.
Al zo lang ben jij een stuk van mijn hart, van mijn ziel. Ons contact is altijd intens en vol vriendschap geweest; puur en oprecht en daarom zo bijzonder. Een vriend voor het leven.
Lief en leed hebben we gedeeld in moeilijke tijden. Toen onze levens in rustiger vaarwater kwamen zagen we elkaar minder vaak, maar het lijntje bleef altijd bestaan, onze vriendschap was een gegeven, iets dat deel uitmaakte van ons leven.
Ik ben er dankbaar voor dat ik recent nog samen met jou 2 nummers heb ingezongen op de CD ‘Compassion’.
De CD met een boodschap vanuit het hart, waar jij ook zo vanuit je hart aan hebt meegewerkt. De CD, die nu ineens een hele andere lading krijgt.
De CD die recht doet aan jouw magnifieke zangtalent.
Jouw stem voor altijd gekoppeld aan de mijne in een prachtig duet.
Dirk, lieve vriend; er is vandaag ook een stukje van mij gestorven. Doe Jan de groeten en maak maar lekker samen muziek in de hemel, zoals jullie dat vroeger ook met elkaar deden.
Ik zal je altijd in mijn hart meedragen, jij bent een onvergetelijke vriend voor het leven.
Paula
Samen met jou ‘Up where we belong’ zingen. 12 mei zouden we weer lekker los gaan, we hadden er allebei zin in.
Gekscherend spelen met de gedachte om volgend jaar met zijn tweetje mee te doen met de X-factor, gewoon voor de gein.
Al zo lang ben jij een stuk van mijn hart, van mijn ziel. Ons contact is altijd intens en vol vriendschap geweest; puur en oprecht en daarom zo bijzonder. Een vriend voor het leven.
Lief en leed hebben we gedeeld in moeilijke tijden. Toen onze levens in rustiger vaarwater kwamen zagen we elkaar minder vaak, maar het lijntje bleef altijd bestaan, onze vriendschap was een gegeven, iets dat deel uitmaakte van ons leven.
Ik ben er dankbaar voor dat ik recent nog samen met jou 2 nummers heb ingezongen op de CD ‘Compassion’.
De CD met een boodschap vanuit het hart, waar jij ook zo vanuit je hart aan hebt meegewerkt. De CD, die nu ineens een hele andere lading krijgt.
De CD die recht doet aan jouw magnifieke zangtalent.
Jouw stem voor altijd gekoppeld aan de mijne in een prachtig duet.
Dirk, lieve vriend; er is vandaag ook een stukje van mij gestorven. Doe Jan de groeten en maak maar lekker samen muziek in de hemel, zoals jullie dat vroeger ook met elkaar deden.
Ik zal je altijd in mijn hart meedragen, jij bent een onvergetelijke vriend voor het leven.
Paula